Home / آداب و اخلاق اسلامی / جایگاه معلم

جایگاه معلم

بنام آموزگاری که دانش را مایۀ بینش و ارزش آدمی گردانید؛ و درود بیکران بر برترین بندگان که خویشتن را آموزگار می خوانَد؛ نیز بر دودمان و پهلونشینان او، که براستی آموزگارانی پس از او برای بشریت هستند.
آری؛ آموزگار! کسیکه با سختی های روزگار رویاروست؛ و با مشکلات زمان، دست و پنجه نرم می کند. کسیکه بیانگر حق و راستی می تواند باشد؛ فردی که به پرورش نسلی نوین و ملتی بهترین می اندیشد؛ انسانی که آرامش و آسایش او با زدودن نادانی و جایگزینی دانش و بینش بدست می آید.
امروزه از آموزگار چه حرفی می توان زد؟ و چه سخنی را می توان، درخور شخصیت او برگزید؟ جایگاه آموزگار را زمانی درک خواهیم کرد که به جایگاه دانش پی برده، از آن آگاه شویم.
اگر صفحات پاک ترین کتاب انسانیت و آدمیت را که برای ابدیت، بر بهترین شان، محمد مصطفی صلی الله علیه وسلم فرود آمده، ورق بزنیم، به جایگاه بلند دانش، آنگونه که شایسته است، پی می بریم؛ الله مهربان، آشکارا می فرماید:«هل یستوی الذین یعلمون والذین لایعلمون [زمر/۹]»؛ترجمه:«آیا کسانیکه می دانند با آنانی که نمی دانند، برابرند و یکسانند». در جای دیگری، الله بخشنده، جایگاه دانشمندان را اینگونه ابراز داشته، می فرماید:«والذین أوتوا العلم درجات»؛ترجمه:«و دانشمندان، دارای مقام های بلندی (در پیشگاه الله) برخوردار هستند».
در میان سخنان گهربار پیامبر اکرم صلی الله علیه وسلم نیز سخنانی به چشم می خورند که بیانگر جایگاه دانش و دانشمندان اند؛ از آن میان، می توان به سخنانی چند، بسنده نمود:
– «هر کس در راه فراگیری دانش گام نهد، الله مسیر رفتن او را به بهشت، آسان می گرداند [شرح ریاض الصالحین/ رقم الحدیث: ۱۳۸۱]».
– «هرکس برای فراگیری دانش بیرون شود، تا زمانیکه برگردد، در راه الله گام بر می دارد [شرح ریاض الصالحین/ رقم الحدیث: ۱۳۸۵]».
هویدا گشت که آموزگار، حایز جایگاهی ستودنی و دل ربودنی است؛ آموزگار، بعد از پدر و مادر، به نیکترین خیرخواهی می ماند که سود و زیان فرزندش را می سنجد و هر لحظه او را با هر دوی آنها آشنا و گوشزد می کند.
زندگی برخوردار از فراز و نشیب است که شامل: تلخی ها و گوارایی ها می شود؛ روشنی و تاریکی، هر دو در کنار همدیگر قرار دارند؛ آموزگار، همان فردی است که چشم های نابینای مادیات را که در کاسۀ سر ماده گرایان قرار دارد، بینا می نماید و به نورافکنی می ماند که تاریکی های راه و دل را می زداید و مانند پاک کنی، آنرا از صفحۀ دل و دیده پاک می کند.
چکیدۀ سخن اینکه: آموزگار را باید به گونه ای پاس داشت که فراخور شخصیت و منش اوست؛ جایگاه آموزگار، در قالب چند حرف، نگنجد؛ و جز نادان کسی از او نرنجد.
*****************************************************
به قلم: محمد « المحیسنی»
امت آنلاین.

نظر بدهید

آدرس ایمیل تان نمایش داده نخواهد شد.

Show Buttons
Hide Buttons