حس همدردی

عارفی سی سال مرتب کلمه استغفرالله را ذکر می کرد؛ مریدی گفت:چرا این همه استغفار می کنی؟! ما که از تو گناهی ندیده ایم!  پاسخ داد:سی سال استغفار من بخاطر یک الحمدلله نابجاست.

روزی خبر آوردند که بازار بصره آتش گرفته است؛ پرسیدم: حجره من چه؟ گفتند:حجره شما نسوخته است! گفتم: الحمدلله؛ معنی اش این بود که خانه من نسوخته و از دیگران هم به درک!

آن الحمدلله از سر خودخواهی بود؛ نه خداخواهی.

 

 

نظر بدهید

آدرس ایمیل تان نمایش داده نخواهد شد.

Show Buttons
Hide Buttons