Home / عقیده و ایمان / چه کسی مؤمن است؟

چه کسی مؤمن است؟

این یک امر مسلم است که اقرار به شهادتین، کلید ورود به اسلام و نشانه ایمان به الله است. اما فقط با اقرار به کلمه می شود کسی را مؤمن خواند؟

در جواب این مسئله خوب است به چند آیه و حدیث که در این موضوع بحث نموده اند، پرداخته و جواب را در آنجا جستجو نماییم.

الله متعال در آیات متعددی از جمله آیه ۱۰۷ سوره کهف می فرماید: (إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ کَانَتْ لَهُمْ جَنَّاتُ الْفِرْدَوْسِ نُزُلًا) یعنی بی گمان کسانی که ایمان آورده اند و کارهای شایسته کرده اند، باغهای بهشت جایگاه پذیرائی از ایشان است. و نیز در آیه ۴۰ سوره غافر آمده است: (وَمَنْ عَمِلَ صَالِحًا مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثَى وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَئِکَ یَدْخُلُونَ الْجَنَّهَ یُرْزَقُونَ فِیهَا بِغَیْرِ حِسَابٍ) و هر کس کار خوبی انجام دهد، خواه مرد باشد یا زن، در حالیکه ایمان دارد، چنین شخصی به بهشت می رود و در آنجا نعمت و روزی بدیشان بدون حساب و کتاب عطاء می گردد. از آیات فوق و آیات بیشمار دیگری چنین بر می آید که تنها اقرار به ایمان، سبب نجات و کامیابی نخواهد شد، بلکه ایمان در کنار اعمال نیک است که انسان را به رستگاری می رساند.

همچنین آیات و احادیث زیادی اند که ایمان مسلمانان را به انجام برخی از کارها معلق نموده اند که با ترک آنها انسان مؤمن به شمار نمی آید. چنانچه الله متعال در آیه ۲۴ سوره توبه می فرماید: (قُلْ إِنْ کَانَ آبَاؤُکُمْ وَأَبْنَاؤُکُمْ وَإِخْوَانُکُمْ وَأَزْوَاجُکُمْ وَعَشِیرَتُکُمْ وَأَمْوَالٌ اقْتَرَفْتُمُوهَا وَتِجَارَهٌ تَخْشَوْنَ کَسَادَهَا وَمَسَاکِنُ تَرْضَوْنَهَا أَحَبَّ إِلَیْکُمْ مِنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ وَجِهَادٍ فِی سَبِیلِهِ فَتَرَبَّصُوا حَتَّى یَأْتِیَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ وَاللَّهُ لَا یَهْدِی الْقَوْمَ الْفَاسِقِینَ) بگو: اگر پدران و فرزندان و برادران و همسران و قوم و قبیله شما، و اموالی که به دست آورده اید، و بازرگانی و تجارتی که از بی بازاری و بی رونقی آن می ترسید، و منازلی که مورد علاقه شما است، اینها در نظرتان از خدا و پیغمبرش و جهاد در راه او محبوبتر باشد، در انتظار باشید که خداوند کار خود را می کند (و عذاب خویش را فرو می فرستد). خداوند افراد نافرمانبردار را (به راه سعادت) هدایت نمی نماید.

و همچنین رسول الله – صلی الله علیه وسلم – فرمودند: (والذی نفسی بیده لا یؤمن عبد حتى یحب لأخیه ما یحب لنفسه) قسم به ذاتی که جانم در قبضه قدرت اوست، مؤمن نیست هیچ بنده ای، مگر زمانیکه هرآنچه را که برای خود می پسندد، برای برادر خود نیز بپسندد. و نیز می فرماید: (المسلم من سلم المسلمون من لسانه ویده) مسلمان کسی است که مسلمانان دیگر از آزار دست و زبان او در امان باشند. (متفق علیه) و نیز در حدیثی دیگر چنین آمده است: (لا یدخل الجنه من لا یأمن جاره بوائقه) به بهشت وارد نمی شود کسی که همسایه اش از آزار وی در امان نباشد. (حدیث بخاری) و در حدیثی دیگر آمده که رسول الله – صلی الله علیه وسلم – فرمودند: (لا یَدْخُلُ الْجَنَّهَ مَنْ کَانَ فِی قَلْبِهِ مِثْقَالُ ذَرَّهٍ مِنْ کِبْرٍ، قَالَ رَجُلٌ: إِنَّ الرَّجُلَ یُحِبُّ أَنْ یَکُونَ ثَوْبُهُ حَسَنًا، وَنَعْلُهُ حَسَنَهً، قَالَ: إِنَّ اللَّهَ جَمِیلٌ یُحِبُّ الْجَمَالَ، الْکِبْرُ بَطَرُ الْحَقِّ، وَغَمْطُ النَّاسِ) وارد بهشت نمی شود کسی که ذره ای کِبر در دل داشته باشد، کسی عرض کرد ای رسول خدا! شخصی دوست دارد لباس وکفش تمیزی بپوشد (و زیبایی خود را به دیگران بنمایاند، آیا این نیز کِبر است؟) رسول الله – صلی الله علیه وسلم – فرمود: الله زیبا است و زیبایی را دوست دارد. بلکه کبر رد نمودن (قول) حق و کم شمردن دیگران است.

با آیات و احادیث فوق برای ما واضح شد که اقرار به کلمه برای مؤمن بودن کفایت نمی کند، بلکه در کنار اقرار، باید به محتوای کلمه نیز عمل کنیم.

ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

نوشته: عبدالرحمن شفیق

نظر بدهید

آدرس ایمیل تان نمایش داده نخواهد شد.

Show Buttons
Hide Buttons