Home / سیرت پیامبر / چه کسی خشونت طلب است؟! مقایسه ای بین کشته های جنگ های پیامبر و جنگ جهانی دوم

چه کسی خشونت طلب است؟! مقایسه ای بین کشته های جنگ های پیامبر و جنگ جهانی دوم

دhکتر راغب السرجانی، پژوهشگر تاریخ اسلام، در مورد تعداد کشته های غزواتپیامبر صلی الله علیه وسلم می نویسد: ﺯﺑﺎﻥ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺩﺭﻭﻍ ﻧﻤﯽ ﮔﻮﯾﺪ… ﮐﺴﺎﻧﯽ ﺭﺍ ﮐﻪ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺟﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ ﺷﻤﺎﺭﺵ ﮐﺮﺩه اﻡ، ﭼﻪ ﺍﺯ ﺷﻬﺪﺍﯼ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﻭ ﭼﻪ ﺍﺯ ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﺷﻤﻦ، ﺳﭙﺲ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﺮﻓﺘﻢ ﮐﻪ ﺍﯾﻦ ﺍﺭﻗﺎﻡ ﻭ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺭﺍ تجزیه و تحلیل کنم ﻭ ﺑﺎ عصر و دنیای کنونی ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﮐﻨﻢ.

ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺍﯾﻦ ﮐﺎﺭ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻡ. کل ﺷﻬﺪﺍﯼ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺩﺭ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻨﮓ ﻫﺎﯼ پیامبرصلی الله علیه وسلم – ﮐﻪ ﺑﻪ ﻣﺪﺕ ۱۰ ﺳﺎﻝ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﻪ ﻃﻮﻝ ﺍﻧﺠﺎﻣﯿﺪ -۲۶۲ﺷﻬﯿﺪ ﺑﻮﺩ، ﻭ همچنین ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﺷﻤﻦ ﻧﯿﺰ ۱۰۲۲ ﮐﺸﺘﻪ ﺑﻮﺩ، ﻭ ﺩﺭ تهیه ﺍﯾﻦ ﺁﻣﺎﺭ بسیار کوشیدم ﮐﻪ شمار ﺗﻤﺎﻡ ﺍﻓﺮﺍﺩ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺭﺍ با دقت ﺟﻤﻊ ﺁﻭﺭﯼ ﮐﻨﻢ، ﺣﺘﯽ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﻫﻢ ﮐﻪ نه ﺩﺭ نبرد رودرو بلکه به خاطر ﺍﺗﻔﺎﻗﺎﺕ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﺑﻮﺩﻧﺪ.

ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻓﻘﻂ ﺑﺮ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺻﺤﯿﺢ ﻭ ﻣﻮﺭﺩ ﺍﻃﻤﯿﻨﺎﻥ ﺗﺎﮐﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﺍﻋﺪﺍﺩ ﺁﻥ ﻫﺎ ﺑﺮﺍﯾﻢ ﺧﯿﻠﯽ ﻣﻬﻢ ﺒﻮﺩ، ﺗﺎ ﺍﺯ ﻣﺒﺎﻟﻐﻪ ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﻌﻀﯽ ﺍﺯ ﭘﮋﻭﻫﺸﮕﺮﺍﻥ ﺑﺎ ﺁﻭﺭﺩﻥ ﺭﻭﺍﯾﺎﺕ ﺿﻌﯿﻒ ﻣﺮﺗﮑﺐ ﺁﻥ ﺷﺪﻩ ﺍﻧﺪ، ﻭ ﺍﺭﻗﺎﻡِ ﮐﻢ ﺭﺍ ﺫﮐﺮ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﺗﺎ ﺟﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﻬﺘﺮ ﺟﻠﻮﻩ ﺩﻫﻨﺪ، ﭘﺮﻫﯿﺰ ﮐﻨﻢ.

ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺭﻭﺵ ﮐﻪ ﺩﺭ ﭘﯿﺶ ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮﺩﻡ، به این نتیجه رسیدم که ﺗﻌﺪﺍﺩ ﮐﻞ ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﻃﺮﻓﯿﻦ ﻓﻘﻂ ۱۲۸۴ نفر ﺑﻮﺩ. ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺍﯾﻨﮑﻪ ﮐﺴﯽ این ﺍﯾﺮﺍﺩ ﺭﺍ ﻭﺍﺭﺩ ﻧﮑﻨﺪ ﮐﻪ: ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺟﻨﮕﺠﻮﯾﺎﻥ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻫﻢ ﮐﻢ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺳﭙﺎﻫﯿﺎﻥ ﺣﺎﺿﺮ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎ ﺭﺍ ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﺩﺳﺖ ﺁﻭﺭﺩﻡ، ﻭ ﺍﯾﻦ ﺑﺎﺭ ﻧﯿﺰ ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺷﮕﻔﺖ ﺯﺩﻩ ﺷﺪﻡ.

ﻧﺴﺒﺖ ﺷﻬﺪﺍﯼ ﻣﺴﻠﻤﺎﻧﺎﻥ ﺑﻪ ﺗﻌﺪﺍﺩ ﺳﭙﺎﻫﯿﺎﻧﺸﺎﻥ ﻓﻘﻂ %۱ بود، ﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﺷﻤﻦ ﺑﻪ ﺳﭙﺎﻫﯿﺎﻧﺸﺎﻥ ﻧﯿﺰ ﻓﻘﻂ %۲ بود، ﻭ ﺑﺎ ﺍﯾﻦ ﺣﺴﺎﺏ ﻧﺴﺒﺖ ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺩﻭ ﻃﺮﻑ ﺑﻪ ﮐﻞ ﺳﭙﺎﻫﯿﺎﻥ ﻓﻘﻂ ۱٫۵% ﺍﺳﺖ. ﺍﯾﻦ شمار ﻧﺎﭼﯿﺰ – ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﻫﺎی ﺯﯾﺎﺩﯼ ﮐﻪ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ۲۵ ﯾﺎ ۲۷ ﻏﺰﻭﻩ ﻭ ۳۸ ﺳﺮﯾﻪ، ﯾﻌﻨﯽ ﺟﻤﻌﺎ ۶۳ ﺟﻨﮓ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ – ، ﺩﻟﯿلی است روشن ﺑﺮﺍﯼ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﻌﺘﻘﺪﻧﺪ ﺩﺭ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺟﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺟﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﺧﻮﻧﯿﻨﯽ بوﺩﻩ ﺍﺳﺖ. ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺭﻭﺷﻦ ﺷﺪﻥ ﮐﺎﻣﻞ ﺍﯾﻦ ﻗﻀﯿﻪ، ﺗﻌﺪﺍﺩ ﮐﺸﺘﻪ ﺷﺪﻩ ﻫﺎﯼ ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺩﻭﻡ را که ﻧﻤﻮﻧﻪ ﺟﻨﮓ ﺗﻤﺪﻥ ﻫﺎﯼ ﻧﻮﯾﻦ است، ﺷﻤﺎﺭﺵ ﮐﺮﺩﻡ ﻭ ﻧﺴﺒﺖ ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﺭﺍ ﺑﺎ ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺟﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﮐﺮﺩﻡ، ﻭ ﻭﺍﻗﻌﺎ شگفت زده ﺷﺪﻡ!

ﺩﺭ ﺟﻨﮓ ﺟﻬﺎﻧﯽ ﺩﻭﻡ ۱۵٫۶ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﺟﻨﮕﺠﻮ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﺮﺩﻩ ﺍﻧﺪ، ﻭ ﺗﻌﺪﺍ ﮐﺸﺘﻪ ﻫﺎﯼ ﺍﯾﻦ ﺟﻨﮓ ۵۴٫۸ ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﻧﻔﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ، ﯾﻌﻨﯽ ﺑﯿﺶ ﺍﺯ ۳ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺟﻨﮕﺠﻮﻫﺎﯼ ﻣﻮﺟﻮﺩ! ﺳﻪ ﺑﺮﺍﺑﺮ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﯾﻦ ﺗﻌﺪﺍﺩ، ﺑﻪ ﺍﯾﻦ ﺧﺎﻃﺮ ﺑﻮﺩﻩ ﺍﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﻤﺎﻣﯽ ﺷﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎﻥ ﺩﺭ ﺟﻨﮓ، ﺑﺪﻭﻥ ﺍﺳﺘﺜﻨﺎ ﺩﺳﺖ ﺑﻪ ﮐﺸﺘﺎﺭ ﻏﯿﺮ ﻧﻈﺎﻣﯿﺎﻥ، ﺯﻧﺎﻥ ﻭ ﮐﻮﺩﮐﺎﻥ ﻣﯽ ﺯﺩﻧﺪ ﻭ ﻫﺰﺍﺭﺍﻥ ﺗﻦ ﻣﻮﺍﺩ ﻣﻨﻔﺠﺮﻩ ﻭ ﺍﻧﻮﺍﻉ ﺑﻤﺐ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺷﻬﺮﻫﺎ ﻭ ﺭﻭﺳﺘﺎﻫﺎ ﻣﯽ ﺭﯾﺨﺘﻨﺪ، ﻭ نسل کشی به معنی واقعی رخ می داد!

افزون بر این موجب ﺗﺨﺮﯾﺐ ﺯﯾﺮﺳﺎﺧﺖ ﻫﺎی اقتصادی ﻭ ﺁﻭﺍﺭﻩ شدن ﻣﯿﻠﯿﻮﻥ ﻫﺎ ﻧﻔﺮ می شد. ﻭﺍﻗﻌﺎ ﺍﯾﻦ ﺭﺍ ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻥ ﺍﺯ ﺗﻤﺎﻡ ﺟﻬﺎﺕ ﯾﮏ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺍﻧﺴﺎﻧﯽ ﻧﺎﻣﯿﺪ ﻭ ﺑﺮ ﮐﺴﯽ ﭘﻮﺷﯿﺪﻩ ﻧﯿﺴﺖ ﮐﻪ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯼ ﺩﺭﮔﯿﺮ ﺩﺭ ﺍﯾﻦ ﻗﺘﻞ ﻋﺎﻡ ﻫﺎ ﮐﺸﻮﺭﻫﺎﯾﯽ ﺑﻮﺩﻧﺪ ﮐﻪ هم ﺩﺭ ﺁﻥ ﺯﻣﺎﻥ ﻭ هم ﺍکنون، ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﻣﺘﻤﺪﻥ ﻭ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﻣﯽ ﻧﺎﻣﯿﺪﻧﺪ! ﻣﺎﻧﻨﺪ: ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ، ﻓﺮﺍﻧﺴﻪ، ﺁﻣﺮﯾﮑﺎ، ﺁﻟﻤﺎﻥ، ﺍﯾﺘﺎﻟﯿﺎ ، روسیه ﻭ ﮊﺍﭘﻦ.

ﺍﯾﻦ ﭼﻪ ﺗﻤﺪﻧﯽ ﺍﺳﺖ، ﻭ ﺍﺯ ﭼﻪ ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﯽ ﺩﻡ ﻣﯽ ﺯﻧﻨﺪ؟! ﻭ ﺣﺎﻝ ﮐﺠﺎﯾﻨﺪ ﺁﻧﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺧﺸﻮﻧﺖ ﻣﺘﻬﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ؟! ﺍﯾﻦ ﻧﺴﺒﺖ ﻫﺎﯼ ﻓﺎﺟﻌﻪ ﺁﻣﯿﺰ ﺭﺍ ﺑﺎ ﺟﻨﮓ ﻫﺎﯼ ﭘﯿﺎﻣﺒﺮ ﻣﻬﺮﺑﺎﻧﯽ صلی الله علیه وسلم ﻣﻘﺎﯾﺴﻪ ﮐﻨﯿﺪ. ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﺑﻪ ﺍﺭﻗﺎﻡ ﻭ ﺍﻋﺪﺍﺩ، ﻫﺮ انسان ﻣﻨﺼﻔﯽ ﺭﺍ ﺑﻪ ﻣﺴﯿﺮ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﺭﺍﻫﻨﻤﺎﯾﯽ ﺧﻮﺍﻫﺪ ﮐﺮﺩ، ﺍﻣﺎ ﮐﺴﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﮐﻮﺭﯼ ﺭﺍ ﺑﺮ ﻫﺪﺍﯾﺖ ﺗﺮﺟﯿﺢ ﻣﯽ ﺩﻫﻨﺪ ﺑﺎﯾﺪ ﺟﺰ ﺧﻮﺩ ﮐﺴﯽ ﺩﯾﮕﺮ ﺭﺍ ﺳﺮﺯﻧﺶ ﻧﮑﻨﻨﺪ . . . .

فتح مکه ، بارزترین نمونه اقتدار و رحمت:

رسول الله صلی الله علیه وسلم به همراه جمعی از یارانش در سال ششم هجرت ، ماه ذی القعده برای گزاردن عمره عازم مکه شد. قریش مانع ورود آنان گردید و پس از گفتگوهای بسیار ضمن انعقاد پیمان صلح ده ساله در محلی به نام حدیبیه، قرار گذاشتند که آن سال مسلمانان بدون انجام عمره به مدینه باز گردند و سال بعد مجاز باشند برای گزاردن عمره وارد مکه شوند . در این پیمان مقرر کرده بودند که اقوام و قبایل مختلف بتوانند با هریک از طرفین معاهده ائتلاف کنند و مشمول حقوق مندرج در قرارداد بشوند؛ قبیله ی خزاعه در طرف مسلمانان و قبیله بنو بکر در جانب قریش قرار گرفتند. پس از مدتی بنو بکر با پشتیبانی قریش به قبیله ی خزاعه که هم پیمان پیامبر صلی الله علیه وسلم بود حمله کرده، جنگ جدیدی را آغاز کردند.

خبر این واقعه به وسیله ی عمرو بن سالم خزاعی به مدینه رسید و سبب حرکت مسلمانان به سوی مکه و فتح آن شد. نکته شایان توجه این است که با وجود قدرت و اقتدار کامل مسلمانان، و آزار و اذیت های بی حد و حصری که از دیرباز از مکیان کشیده بودند، زادگاه پیامبر بی خونریزی و در نهایت مسالمت و شفقت به دست مسلمانان فتح شد. . به توصیه رسول اکرم صلی الله علیه وسلم با شعار«الیومُ یومُ المرحمۀه» (امروز روز مهرورزی است) ، وارد مکه شدند. پیامبر رحمت خانۀ بزرگترین دشمنش، ابوسفیان، را مأمن مردم کرد و به شهادت تاریخ، شهر مکه در چنان روزی هرگز هیأت شهر جنگ زده و اشغال شده را به خود نگرفت!

**************************************************

نوشته: داکتر رغب السرجانی

سایت مرجع: http://eslahe.com

نظر بدهید

آدرس ایمیل تان نمایش داده نخواهد شد.

Show Buttons
Hide Buttons