Home / مقالات متفرقه / مجلس بهشتیان

مجلس بهشتیان

اهل بهشت با هم دیدار می کنند و در محفل ها گرد هم می آیند و از سرگذشت دنیا برای همدیگر سخن می گویند و هم چنین منت و احسان الله را مبنی بر اینکه آنان را وارد بهشت کرده است. موضوع گفتگوی خود قرار می دهند. الله متعال درباره وصف اجتماع اهل بهشت می فرماید:

«وَنَزَعْنَا مَا فِی صُدُورِهِم مِّنْ غِلٍّ إِخْوَانًا عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِینَ» الحجر: ۴۷

و درباره موضوع سخنان اهل بهشت نیز به ما خبر داده و می فرماید: «وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یتَسَاءلُونَ * قَالُوا إِنَّا کُنَّا قَبْلُ فِی أَهْلِنَا مُشْفِقِینَ * فَمَنَّ اللَّهُ عَلَینَا وَوَقَانَا عَذَابَ السَّمُومِ * إِنَّا کُنَّا مِن قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِیمُ» الطور: ۲۵ – ۲۸

(پرسش کنان روی به همدیگر می کنند (و هر یک از آنان از نعمتها و خوشیهای بهشت و الطاف بیکران الله متعال با دیگری سخن می گوید). می گویند: ما پیش از این (در دنیا) در میان خانواده و فرزندانمان بیمناک (از خشم الله و حساب و کتاب و جزا و سزای قیامت) بودیم. سرانجام الله در حق ما لطف و مرحمت فرمود، و از عذاب سراپا شعله دوزخ ما را بدور داشت. ما پیش از این (در جهان، تنها) او را به فریاد می خواندیم و فقط او را پرستش می کردیم. واقعاً او نیکوکار و مهربان است.

از جمله موضوعات مورد گفتگوی بهشتیان موضوع انسانهای شروری هستند که اهل ایمان را مشکوک می ساختند و آنان را به سوی کفر دعوت می کردند، الله متعال می فرماید: «فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ یتَسَاءلُونَ * قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّی کَانَ لِی قَرِینٌ * یقُولُ أَئِنَّکَ لَمِنْ الْمُصَدِّقِینَ * أَئِذَا مِتْنَا وَکُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَدِینُونَ * قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ * فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِی سَوَاء الْجَحِیمِ * قَالَ تَاللَّهِ إِنْ کِدتَّ لَتُرْدِینِ * وَلَوْلَا نِعْمَهُ رَبِّی لَکُنتُ مِنَ الْمُحْضَرِینَ * أَفَمَا نَحْنُ بِمَیتِینَ * إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِینَ * إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِیمُ * لِمِثْلِ هَذَا فَلْیعْمَلْ الْعَامِلُونَ» الصافات: ۵۰ – ۶۱

(بعضی (از این افراد مخلص) رو به بعضی دیگرمی کنند و از یگدیگر می پرسند (که اکنون چه احوالی دارند، و در دنیا چه می کردند و چه می دیدند؟!). یکی از آنان می گوید: من همنشینی (در دنیا) داشتم (که با من درباره دین و قوانین آسمانی مجادله می کرد). می گفت: آیا تو از زمره کسانی هستی که باور می کنند (به این که بعد از مرگ، زندگی و رستاخیزی، و حساب و کتابی، و سزا و جزائی در میان است؟ آیا زمانی که مُردیم و خاک و استخوان شدیم، آیا ما مورد بازخواست (از اعمال و اقوال خود) قرار می گیریم و سزا و جزا می بینیم؟! (سپس آن بهشتی، رو به دوستان بهشتی خود کرده) می گوید: آیا شما می توانید نگاهی (به دوزخ) بیندازید و او را بنگرید؟ پس آن گاه خودش دیده ور می شود (و به دوزخ می نگرد) و او را در وسط دوزخ می بیند. می گوید: به خدا سوگند! نزدیک بود (با نیرنگ خود) مرا گمراه کنی و هلاکم سازی. اگر نعمت (هدایت و توفیق) پروردگارم (دستگیرم) نبود، من هم (هم اینک) از احضار شدگان (در دوزخ) بودم. آیا ما دیگر نمی میریم؟! مگر مرگ نخستینی که داشتیم (و بعد از آن برانگیخته شدیم) و ما هرگز عذاب داده نمی شویم. این (نعمت و کرامتی که خدا به ما روا دیده است) واقعاً پیروزی بزرگی است (که به دست آورده ایم، و رستگاری سترگی است از عقاب و عذاب اخرویی که در دنیا از آن می ترسیدیم). برای رسیدن به چنین چیزی، کارکنان باید کار کنند).

بازار اهل بهشت

در صحیح مسلم از انس رضی الله عنه روایت شده که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

(همانا در بهشت بازاری است که اهل بهشت هر جمعه در آنجا گرد می آیند، باد صبا می وزد و از خاک بهشت به چهره و لباسهای آنان می ریزد، از این رو به حسن و زیبائی آنان افزوده می شود، آنان در حالتی نزد خانواده های شان بر می گردند که حسن و زیبائی شان افزوده شده است. خانواده ها خطاب به آنها می گویند: به خدا سوگند حسن و جمال شما بعد از اینکه از ما جدا شده اید، افزون گشته است. آنها در جواب می گویند: به خدا سوگند حسن و زیبائی شما نیز بعد از اینکه از شما جدا شده ایم، افزون گشته است). صحیح مسلم، کتاب: الجنه، باب فی سوق الجنه: ۲۸۳۳٫

امام نووی در شرح این حدیث می گوید: منظور از بازار محلی است که اهل بهشت در آن گرد هم می آیند، آنگونه که در دنیا گرد هم می آمدند. اینکه «هرجمعه» می آیند، یعنی به اندازه فاصله یک هفته. زیرا بدلیل نبودن خورشید و شب و روز، هفته واقعی در آنجا وجود ندارد. باد بدان دلیل به باد «صبا» یاد می شود. چون باد صبا در بلاد عرب باد باران آور است که از سمت شام می وزد و موجب به وجود آمدن ابرها می شد. و در حدیث این باد به باد محرکه یاد شده است، زیرا این باد نعمت و مشک بهشت را بر چهره ها و اندام اهل بهشت می پاشد. شرح نووی بر مسلم: (۱۷/ ۱۷۰).

******************************************************

منبع: کتاب “بهشت و دوزخ”؛ دکتر عمر سلیمان اشقر.

نظر بدهید

آدرس ایمیل تان نمایش داده نخواهد شد.

Show Buttons
Hide Buttons