Home / آداب و اخلاق اسلامی / خنده بر هر درد بی درمان دواست اما…

خنده بر هر درد بی درمان دواست اما…

نوشته: عبدالکریم بدری

این مقوله را شنیده اید که: “خنده بر هر درد بی درمان دواست” حالا نمی دانم چقدر با این گفته موافق هستید؟

من کاملاً این مقوله را تایید می کنم، البته باید ابتدا فهمید که مراد از “خنده” چه نوع خنده ای است؟ باید به الگویی رجوع کرد که هر عمل او مورد تایید الله متعال است، کسی که بهترین سیرت را داراست، این فرد پیامبر محبوب ما، پیامبر آخر الزمان، رسول رب العالمین، رحمهٌ للعالمین محمد مصطفی صلی الله علیه وسلم می باشد.

الله متعال در کلام پاکش می فرماید: “لَقَدْ کَانَ لَکُمْ فِی رَسُولِ اللَّهِ أُسْوَهٌ حَسَنَهٌ لِمَنْ کَانَ یَرْجُو اللَّهَ وَالْیَوْمَ الْآخِرَ وَذَکَرَ اللَّهَ کَثِیرًا” (سوره احزاب ۲۱)

(سرمشق و الگوی زیبائی در (شیوه‌ی پندار و گفتار و کردار) پیغمبر خدا برای شما است، برای کسانی که (دارای سه ویژگی باشند:) امید به الله داشته، و جویای قیامت باشند، و الله را بسیار یاد کنند).

پس باید بنگریم و بدانیم که بهترینِ انسانها، رسول اکرم صلی الله علیه وسلم چگونه خندیده اند؟

عن عائشه رضی الله عنها قالت: “ما رأیت النبی صلى الله علیه و سلم مستجمعا قط ضاحکا حتى أرى منه لهواته إنما کان یتبسم“. (صحیح البخاری/ باب التبسم و الضحک)

از أم المومنین عایشه – رضی الله عنها – روایت شده است که فرمود: هرگز پیامبر – صلى الله علیه وآله وسلم – را ندیدم که با تمام ظرفیت (و) آن چنان که زبان کوچک (داخل دهان) ایشان دیده شود، بخندد، (بلکه) ایشان (در موقع خنده)، فقط تبسم می فرمود».

خنده ای که “بر هر درد بی درمان دواست” خنده‎ی “تبسم” است، که چهره مبارک پیامبر محبوب ما همواره با آن آراسته بود.

عادت ایشان – صلى الله علیه وآله وسلم –  چنین بود که با هر کس می نشست در روی وی تبسم می کرد، تا آنجا که فرد گمان می بُرد او در نزد پیغمبر از همه‎ی اصحاب محبوبتر است.

جریر بن عبدالله – رضی الله عنه – می گوید: «از زمانی که مسلمان شده ام موردی نبوده که رسول الله – صلى الله علیه وآله وسلم – را به هنگام دیدار یا خداحافظی – بدون تبسم دیده باشم». [البخاری].

عبدالله بن حارث – رضی الله عنه – می گوید: «کسی را خنده لب تر از رسول الله – صلى الله علیه وآله وسلم – ندیده ام». [الترمذی].

هر یک از اصحاب با ایشان – صلى الله علیه وآله وسلم – مواجه می شدند، ایشان را متبسم می دیدند، و از توصیه های ایشان این بود:

وتبسمک فی وجه أخیک صدقه” (الأدب المفرد/ باب من هدی زُقاقا أو طریقاً)

تبسم تو در چهره برادرت صدقه است.

با تمام اینها، ایشان – صلى الله علیه وآله وسلم – از کثرت خنده و خندیدن بلند (قهقهه) منع فرمودند: (به ابوهریره رضی الله عنه توصیه فرمودند:) “وإیاک وکثره الضحک فإنه یمیت القلب والقهقهه من الشیطان والتبسم من الله” (ألمعجم الصغیر للطبرانی/ باب المیم من اسمه محمد)  

«از خنده زیاد بپرهیز، زیرا که خنده بسیار دل را میمیراند؛ قهقهه از  شیطان و تبسم از جانب الله است».

طبق تحقیق پزشکان نیز، افرادی که اخم و گرفته هستند، زود خسته می شوند و آن افرادی که متبسم و دارای چهره ای باز هستند، بانشاط و سرحال تر هستند؛ زیرا هنگامی که پیشانی چروک و انسان چهره ای اخم آلود به خود می گیرد، عضله های زیادی از بدن شروع به کار می کنند، و عکس آن، زمانی که انسان چهره ای باز و بدون چروک دارد، عضله های کمتری فعالیت می کنند، و در نتیجه کمتر خسته شده و بانشاط تر است.

سپاس پروردگار مهربان را، دینی را به ما ارزانی داشت که “خنده” در آن عبادت است.

چه زیباست که از همین الان این توصیه گهربار پیامبر مهربان مان “وتبسمک فی وجه أخیک صدقه” را در زندگی خود پیاده کرده و انسانی شاد و به دور از هرگونه بیماری و خستگی باشیم.

نظر بدهید

آدرس ایمیل تان نمایش داده نخواهد شد.

Show Buttons
Hide Buttons