Home / عقیده و ایمان / مؤمنانی که مشرک اند!

مؤمنانی که مشرک اند!

نوشته: عبدالرحمن شفیق

آیا مؤمن می تواند مشرک باشد؟! این سوالی است که با خواندن آیه 106 سوره یوسف برای هر انسان با بصیرتی پیش می آید.

وَمَا یؤْمِنُ أَكْثَرُهُمْ بِاللَّهِ إِلَّا وَهُمْ مُشْرِكُونَ” (یوسف/106) و اکثر آنها ایمان نمی آورند، مگر اینکه با الله شریک می گیرند (مشرک اند).

قبل از اینکه وارد بحث شویم باید این نکته را درنظر داشته باشیم که نقطه مقابل (ایمان) (بی ایمانی،) و نقطه مقابل (توحید،) (شرک) است. پس هیچ موحدی مشرک، و هیچ مؤمنی بی ایمان نمی‎تواند باشد. اما ممکن است که یک شخص هم مومن و هم مشرک باشد، (به این معنا که به شعایر و مسلّمات دین ایمان دارد، اما با این وجود در برخی امور –مثل: دعا، طلب برطرف نمودن مشکلات، خواستن اولاد و… .- بعضی از مخلوقات الله را با وی شریک می‎کند.

حال برای روشن تر شدن بحث می پردازیم به تعریف ایمان و شرک

ایمان: عبارت است از باور و یقین داشتن به مسلمات غیبی دین مانند: ایمان داشتن به وجود الله، وجود بهشت و جهنم، وجود قیامت، ایمان به ارسال پیامبران علیهم السلام توسط الله و قبول داشتن آنان بعنوان نبی و رسول، و مسایلی از این قبیل.

شرک: عبارت است از شریک قرار دادن با الله در ذات، (چنانکه مسیحیان امروزی عیسی علیه السلام را الله می‎دانند) در صفات، (چنانکه بعضی ها کسانی دیگر را در مرتبه الله قرار داده و برطرف کننده مشکلات، روزی دهنده، اولاد دهنده و مشکل گشا می‎دانند) و در عبادات، (چنانکه هندوها، بودایی‎ها، آتش پرستان و امثالهم، بجای پرستشِ الله، مخلوقات الله را عبادت می‎‎‎‎‎کنند).

اگر به عقیده مشرکین مکه نیز نظر کنیم، می بینیم که آنها در عین ایمان داشتن به الله، به او شرک می‎ورزیدند. به آیات ذیل توجه نمایید: “وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَیقُولُنَّ اللَّهُ قُلْ أَفَرَأَیتُمْ مَا تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ إِنْ أَرَادَنِی اللَّهُ بِضُرٍّ هَلْ هُنَّ كَاشِفَاتُ ضُرِّهِ أَوْ أَرَادَنِی بِرَحْمَةٍ هَلْ هُنَّ مُمْسِكَاتُ رَحْمَتِهِ قُلْ حَسْبِی اللَّهُ عَلَیهِ یتَوَكَّلُ الْمُتَوَكِّلُونَ” اگر از مشركان بپرسی چه كسی آسمانها و زمین را آفریده است؟ خواهند گفت: الله. بگو: آیا چیزهائی را كه بجز الله به فریاد می خوانید چنین می بینید كه اگر الله بخواهد زیان و گزندی به من برساند، آنها می‎توانند آن زیان و گزند الهی را برطرف سازند؟ و یا اگر الله بخواهد لطف و مرحمتی در حق من روا دارد، آنها می‎توانند جلو لطف و مرحمتش را بگیرند و آن را باز دارند؟ بگو: الله مرا بس است. توكّل كنندگان تنها بر او تكیه و توكّل می‎كنند و بس. (زمر/38) ” وَلَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ لَیقُولُنَّ اللَّهُ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا یعْلَمُونَ” هرگاه از آنان (مشرکین) بپرسی چه كسی آسمانها و زمین را آفریده است؟ حتماً می گویند: الله. بگو: ستایش الله را (كه مسأله آن اندازه روشن است كه خودتان بدان اعتراف می‎كنید) . ولی اكثر آنان (چندان چیزی) نمی‎دانند (و این است كه به مقتضای اعتراف خود عمل نمی نمایند و عبادت را تنها منحصر به الله نمی‎كنند). (لقمان/25) پس با وجود این آیات معلوم گشت که مشرکین نیز به مسلّمات دین ایمان داشتند و الله را خالق، مالک، روزی دهنده، برطرف کننده مشکلات، و گرداننده تمام امور دنیا می‎دانستند. اما تنها مشکلی که آنها را از دایره اسلام خارج می‎کرد این بود که در برخی از صفات با الله تعالی شریک می‎گرفتند و صفاتی که منحصر به الله بود را به غیرُالله (بت‎ها، سنگ‎ها، صاحبان قبر، اولیاء، صالحین و… .) نسبت می دادند و ادعا می‎کردند که اینها از طرف الله تعیین شده و همکاران الله تعالی در زمین اند. (نعوذبالله!)

همانگونه که عقاید ذکر شده در وجود مشرکین مکه وجود داشت، در زمان ما نیز بوضوح دیده می‎شود. البته با این تفاوت که آن‎ها حاجات و نیازهای خود را از سنگ و بُت طلب می‎کردند، ولی مشرکین این زمان نیازهای خود را از صاحبان قبر، درختان و جادوگران طلب می‎نمایند.

نتیجه: هریک از ما باید به دقت در مسئله توحید و شرک حساس بوده و دایما ایمان خود را با ترازوی قرآن بسنجیم تا مبادا مصداق این آیه قرار گیریم. “قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِینَ أَعْمَالًا * الَّذِینَ ضَلَّ سَعْیهُمْ فِی الْحَیاةِ الدُّنْیا وَهُمْ یحْسَبُونَ أَنَّهُمْ یحْسِنُونَ صُنْعًا * أُولَئِكَ الَّذِینَ كَفَرُوا بِآیاتِ رَبِّهِمْ وَلِقَائِهِ فَحَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فَلَا نُقِیمُ لَهُمْ یوْمَ الْقِیامَةِ وَزْنًا” (ای پیامبر! به كافران) بگو: آیا شما را از زیانكارترین مردم آگاه سازم؟ * آنان كسانی اند كه تلاش شان (به سبب تباهی عقیده و باورشان) در زندگی دنیا هدر می رود (و بی‎سود می‎شود) و خود گمان می‎برند كه به بهترین وجه كار نیک می‎كنند (و طاعت و عبادت شرک آلودشان موجب رستگاری‎شان می‎شود) . (کهف/103 – 104)

نظر بدهید

آدرس ایمیل تان نمایش داده نخواهد شد.

Show Buttons
Hide Buttons