Home / تاریخ و شخصیت‎ها / مختصری از زندگینامه ابن قیم الجوزی

مختصری از زندگینامه ابن قیم الجوزی

او امام محقق حافظ شمس الدین (عبدالله) محمد بن ابی بکر بن ایوب بن سعد بن حریز زرعی دمشقی، معروف به «ابن قیم جوزیه» است.

جوزیه نام مدرسه ای بوده که یوسف بن عبدالرحمن الجوزی آن را بنیان نهاده و پدر امام ابن قیم، سرپرست و قیم آن مدرسه بوده، به همین سبب به ابن قیم الجوزیه شهرت یافته است.

امام ابن قیم در سال 691 هـ. ق در روستای «ازرع» از توابع منطقه «حوران» سوریه به دنیا آمد، در ایام نوجوانی به دمشق رفت و در محضر علمای آن شهر به کسب دانش پرداخت.

پس از بازگشت شیخ الاسلام ابن تیمیه از مصر به دمشق در سال 712 تا وفات او در سال 728 هـ. ق از مقربان و ملازمان او بود.

این همراهی زمینه را برای این قیم فراهم نمود تا از نزدیک با آراء و اجتهادات شیخ الاسلام ابن تیمیه آشنا شود و خوشه چین خرمن دانش او بگردد، و حتی با روش های استدلالی او در مناقشه و مناظره آشنا شود و تحت تأثیر اسلوب کتابت و روش تحریر مسایل او قرار بگیرد.

مهم ترین درسی که ابن قیم از شیخ الاسلام ابن تیمیه آموخت دعوت به معرفت و تبعیت از کتاب خداوند و سنت صحیح به شیوه سلف صالح بود.

او نیز همچون استادش در معرض اذیت و آزارهای بسیاری قرار گرفت، و همراه با او در زندان قلعه دمشق زندانی شد و تنها پس از وفات شیخ الاسلام بود که آزاد گردید.

پس از وفات استادش همچنان او را دوست می داشت و در دانش و سلوک خویش روش او را برمی گزید.

امام ابن قیم بسیار اهل عبادت و نماز شب بود، و نمازش را بسیار طولانی می خواند، تا جایی که ابن کثیر در مورد او می گوید:

«در این عصر هیچکس را سراغ ندارم که به اندازه او اهل عبادت باشد! او در ادای نماز دارای طریقه ویژه ای بود و قرائت و رکوع و سجودش بسیار طولانی بود، هرچند گاهی از طرف دوستانش در این رابطه به خاطر طولانی خواندن نماز مورد ملامت قرار می گرفت، اما او روش خود را تغییر نمی داد، درود و رحمت خداوند شامل حال او باد!»

کسانی که در مورد سیره و زندگانی او مطلبی را ذکر کرده اند، راجع به عبادت بسیار و زهد و صداقت او در کلام و عمل، چیزهای بسیاری را بیان کرده اند.

او دارای تألیفات بسیار زیادی است که تنها حدود سی کتاب او به چاپ رسیده اند.

امام ابن قیم جوزیه در ماه رجب سال 751 هـ. ق وفات یافت و در مسجد بزرگ دمشق بر پیکر او نماز خوانده شد!

برای شناخت بیشتر شخصیت ابن قیم، جا دارد که به بیان دیدگاه برخی از علماء در مورد او بپردازیم.

حافظ ابن حجر عسقلانی در مورد او می فرماید:

«ابن قیم بسیار قوی دل و پرجرأت بود، علم و دانشی گسترده داشت و به مسایل مورد اختلاف و مذاهب و آراء سلف بسیار آشنا بود».

علامه ابن رجب حنبلی می گوید:

«هیچکس را در زمان خود از او عالم تر نیافتم، و در میدان معرفت معانی قرآن و سنت و حقایق ایمان هیچکس به پای او نمی رسید – هرچند معصوم نبود. اما کسی را مانند او ندیده بودم».

قاضی برهان الدین زرعی می گوید: «در زیر سقف آسمان زمان خویش هیچکس را از او عالم تر نیافته ام».

حافظ عمادالدین ابن کثیر می گوید: «شب و روز را به مطالعه و تحقیق مشغول بود، نماز و قرائتش بسیار، خوش اخلاق و با محبت بود، و اثری از کینه و حسادت در او یافت نمی شد».

ابن العماد حنبلی می گوید: «ابن قیم جوزی مفسر قرآن، نحوی، اصولی، و اهل کلام و در علوم اسلامی اهل تفنن و ابتکار بود. در تفسیر قرآن بی رقیب و در اصول عقاید دینی مرجع و حرف آخر از آن او بود.

در فهم و معرفت صحیح احادیث و استنباط های دقیق از آن ها دارای نبوغی غیر قابل وصف و در فقه و اصول فقه بی نظیر و در زبان و ادبیات عرب و علم کلام و بسیاری از علوم دیگر دست بالایی داشت و در علم سلوک و عرفان کم نظیر بود».

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

برگرفته از کتاب: راهنمای نجات از مرگ معنوی

نظر بدهید

آدرس ایمیل تان نمایش داده نخواهد شد.

Show Buttons
Hide Buttons